מער קיין פּחד
ניט: I -דער פּאַסטעך!
כראָניק פון אַ
נײַער תּקופה אין ייִדישן לעבן: דעם פּאַסטעכס טאָג-בוך –
די ערשטע פאַזע
"... האָט זיך מיר די זיפּ צעזיפּט,
און ס'האָט זיך מיר צובראָכן
האָט זיך מיר די שיך צעריסן,
טאַנץ איך אין די זאָקן.
רעפריין:
טאַנץ, טאַנץ, טאַנץ
אַ ביסעלע מיט מיר
זי האָט ליב די איידעמס
און איך האָב ליב די שניר...
..."
אויף דעם אַלוועלטלעכן וועב, וועגן דעם טרײַענגל-פײַער]